Het is alweer meer dan anderhalf jaar geleden dat we naar onze finca op Gran Canaria zijn verhuisd. De tijd is voorbijgevlogen! Er is zoveel gebeurd sinds we hier in juni 2022 zijn komen wonen. We hebben veel geleerd over ons land, meer dan honderd bomen en planten geplant, onze eerste tropische storm overleefd, veel maagden naar grotten en boten zien dragen en jagers van ons land verjaagd. Wat een avontuur!
De levensveranderende beslissing
Maar laten we bij het begin beginnen. Wie zijn wij en hoe zijn we hier terechtgekomen? Wij zijn Sjef en Winfred en we komen uit Nederland. Sjef is ecoloog, dus hij weet het een en ander over planten, en ik ben coach en behoorlijk handig. We woonden in de drukke stad Rotterdam voordat we besloten ons leven te veranderen.
Tijdens de coronapandemie hebben we de tijd genomen om ons leven en onze ambities voor de toekomst te heroverwegen. Terwijl we opgesloten zaten in een drukke stad, besloten we dat we echt een blijvende bijdrage wilden leveren aan een duurzaam leven op onze planeet. Dat we een manier van leven wilden die meer in harmonie is met de natuur. En dat we anderen wilden inspireren om kleine of grote aanpassingen in hun leven te maken.
Een droom als deze realiseren is onmogelijk in Nederland, omdat het veel te duur en waarschijnlijk ook te druk is. Daarom hebben we ervoor gekozen om naar Gran Canaria te verhuizen. Ik was al dol op dit eiland en ik heb Sjef kunnen overtuigen van de geweldige mogelijkheden die het te bieden heeft.
Onze finca
Toen we eenmaal hadden besloten om naar Gran Canaria te verhuizen, gingen we op zoek naar een geschikte plek voor onze voedselbos. We kozen verschillende gebieden met een geschikt klimaat, voldoende regen en een zuidelijke ligging die binnen ons budget pasten. Toen we eenmaal hadden besloten waar we ons zouden vestigen, begonnen we onze zoektocht naar een boerderij via Idealista, een Spaanse website voor onroerend goed. Het was geen gemakkelijke zoektocht, omdat we een boerderij wilden van minstens 10.000 m2 met een huis om in te wonen en mogelijkheden voor Airbnb.
Na een uitgebreide zoektocht kozen we drie woningen die we echt wilden bekijken en boekten we een vlucht naar het eiland. Omdat extra ogen altijd welkom zijn bij moeilijke beslissingen, namen we onze ouders mee. Tijdens het bezichtigen van de woningen sprong er één echt uit. En dat is degene die we uiteindelijk hebben gekocht.
De finca ligt in Barranco Hondo in Juncalillo, Gáldar. Dit gebied staat bekend om zijn historische erfgoed en natuurreservaten. Een rustige plek die geliefd is bij liefhebbers van natuur, wandelen en cultuur. Een geweldige plek om je terug te trekken, tot rust te komen en weer met beide benen op de grond te staan. We werden meteen verliefd toen we deze magische plek voor het eerst bezochten.
De boerderij is enorm groot, met een oppervlakte van meer dan 28.000 m2, en beslaat bijna een hele bergketen. Het was een kleine boerderij en de vorige eigenaar had al enkele bomen geplant, zoals avocado's. Het terrasvormige land was in uitstekende staat, het huis was klaar om te bewonen en met nog 3 andere grotwoningen op het terrein biedt het tal van mogelijkheden.
Verhuizen naar een eiland
Toen we de boerderij eenmaal hadden gekocht, hoefden we alleen nog maar onze spullen in te pakken en te verhuizen. Maar dat bleek moeilijker dan we hadden gedacht. We kochten een klein busje om onze belangrijkste bezittingen zelf naar Gran Canaria te vervoeren. We stippelden een route uit vanuit Nederland, via België, Frankrijk en Spanje naar de haven van Cadiz, waar we de veerboot naar het eiland zouden nemen.
We vertrokken op 15 mei, maar... we kwamen niet verder dan Évreux in het noorden van Frankrijk. Onze bus ging kapot en we kwamen vast te zitten in dit provinciestadje. Leuk voor een kort bezoek, maar dankzij onze verzekeringsmaatschappij moesten we er vier dagen blijven. En ik kan je vertellen dat dat een verschrikkelijk lange tijd is als je onderweg bent naar een nieuw leven.
Binnen een week waren we dus weer terug in Nederland. Zoals je je kunt voorstellen was dat een enorme teleurstelling. Het busje was een miskoop en kon niet meer gerepareerd worden. We besloten om naar het eiland te vliegen en onze spullen te laten verschepen. Op 9 juni kwamen we eindelijk aan in ons nieuwe huis. Met slechts een paar koffers met kleding en essentiële spullen. Onze reis was eindelijk begonnen!
Gelukkig voor ons is het in Spanje heel normaal om alle nuttige spullen die je niet nodig hebt in het huis achter te laten wanneer je het verkoopt. We hadden een bed, een koelkast en keukenbenodigdheden. Zo konden we ons snel settelen. En om eerlijk te zijn... eten we nog steeds van de borden die bij het huis hoorden. Voor ons voelt dat gewoon als de normaalste zaak van de wereld.
Misschien was de reis niet alleen maar leuk, maar we voelden ons vanaf het begin echt thuis. Ons nieuwe leven kon beginnen.
