1,5 jaar geleden zetten we voet op Gran Canaria met een droom die een missie is geworden. Ons doel? Onze conventionele boerderij omvormen tot een ecologisch wonderland, compleet met een bloeiend voedselbos. Deze onderneming gaat niet alleen over ons; het is onze manier om duurzaam te leven, lichtvoetig op de aarde te lopen en te laten zien hoe landbouw een kracht kan zijn voor biodiversiteit en herbebossing in dit halfwoeste berglandschap.
De situatie verkennen
Het landschap in kaart brengen
Onze spannende reis begon met een grondige verkenning van het land. We stelden vragen, maakten aantekeningen en kregen een uitgebreid inzicht in de ligging van onze boerderij. Waar vielen de schaduwen? Hoe stroomde en verzamelde het regenwater zich? Gewapend met deze inzichten konden we weloverwogen keuzes maken over waar we ons voedselbos zouden aanleggen.
De kunst van het selecteren van planten
We hebben onze verzamelde kennis gebruikt om een collectie plantensoorten samen te stellen die op maat gemaakt zijn voor dit paradijselijke eiland. Onze database stond vol met bomen, struiken, kruiden en bloemen, allemaal klaar om een rol te spelen in ons meesterwerk van een voedselbos. Elke plant werd zorgvuldig gekozen op basis van zijn unieke kenmerken, afmetingen, vruchtbaarheid, oogstbare producten en ecologische bijdragen, of het nu gaat om stikstofbinding, het aantrekken van bestuivers of het afschrikken van ongedierte. We hebben er zorgvuldig op toegezien dat geen van onze selecties op de 'zwarte lijst' van invasieve soorten van het eiland stond, om de harmonie van ons bos te waarborgen.
Onze visie in kaart brengen
Gewapend met onze verzamelde observaties en de uitgebreide lijst met plantensoorten, begonnen we aan de ontwerpfase. We importeerden de kaart van onze boerderij en een satellietbeeld van Google Maps in een computerprogramma genaamd QGIS, waarmee we een visuele weergave van onze droom creëerden. De boerderij werd opgedeeld in verschillende zones, van zonnepanelen tot dennen- en voedselbossen, een moestuin en een recreatiegebied. Elke boom, struik en kruid werd strategisch op dit digitale canvas geplaatst. We hebben wekenlang gewerkt aan het verfijnen van het ontwerp, waardoor het uitgroeide tot een plan dat we met veel enthousiasme in praktijk wilden brengen.
Navigeren door het verwerven van planten op het eiland
Met ons ontwerp in de hand gingen we op pad om de benodigde planten aan te schaffen. We kwamen er echter al snel achter dat veel van onze keuzes niet direct verkrijgbaar waren op het eiland. De lokale markt bood voornamelijk standaardkeuzes aan. Uiteindelijk konden we ongeveer de helft van de plantensoorten die we in gedachten hadden bemachtigen, waardoor we ons ontwerp moesten aanpassen. Sommige planten waren onmogelijk te verkrijgen, terwijl andere zelf konden worden gezaaid, zij het langzamer, om onze visie tot leven te brengen.
Wortels neerzetten
We keken reikhalzend uit naar de komst van onze eerste zending planten. Na een maand wachten was het eindelijk zover: al het groen waar we zo naar hadden verlangd, was gearriveerd. Onze reis stond op het punt een monumentale stap voorwaarts te zetten.
Herstel van de Canarische identiteit
Onze eerste taak was het planten van 30 Pinus Canariensis, de inheemse dennenboom van de Canarische Eilanden. Maar we geven er de voorkeur aan om ze bij hun lokale naam Pino te noemen. Deze bomen zijn geëvolueerd om water uit voorbijtrekkende wolken op te vangen. Ooit bedekten ze de bergen van het eiland, maar ze werden door de vroege Spaanse kolonisten massaal gekapt voor hun rumdistilleerderijen. De herbebossing met deze dennenbomen op onze boerderij heeft niet alleen tot doel bij te dragen aan de heropleving van het eiland, maar ook om ons van een unieke waterbron te voorzien.
De geduldige standvastige
Noten hebben misschien wat tijd nodig, maar ze zijn levenslange metgezellen. Deze bomen groeien gestaag, gaan lang mee en sommige kunnen gigantische proporties bereiken. Hun noten verschijnen echter niet snel. Amandelen hebben bijvoorbeeld minimaal 6 jaar nodig voordat ze noten dragen. In vergelijking met kastanjes (10-15 jaar) en walnoten (meer dan 15 jaar) zijn amandelen de sprinters. We hebben ze nu geplant om de aanleg van ons voedselbos te versnellen.
Een snellere beloning
Fruitbomen zijn de uitblinkers in dit verhaal. De meeste dragen al in hun eerste jaar vruchten, en een paar enthousiaste exemplaren doen zelfs al pogingen in het jaar dat ze worden geplant. Hoewel dit niet bevorderlijk is voor hun groei, hebben we de eerste vruchten verwijderd om hun ontwikkeling te stimuleren. Onze boomgaard is een prachtige mix van de gebruikelijke soorten zoals appels, kersen, abrikozen en citroenen, maar ook heerlijke toevoegingen zoals moerbeien, mango's, avocado's en granaatappels. De dag waarop we hun vruchten kunnen plukken komt steeds dichterbij.
De deken van de natuur en het bessenbuffet
Struiken spelen een cruciale rol: ze beschermen de bodem tegen de brandende zonnestralen en bieden een veilige schuilplaats voor de gevederde bewoners van het eiland. Vogels brengen niet alleen levendigheid, maar zijn ook belangrijke bondgenoten in de bestrijding van ongedierte. Bovendien leveren veel van deze struiken ons heerlijke bessen op. Zilverbessen, frambozen, bramen en bosbessen hebben allemaal een thuis gevonden op ons land. Als de winterregens vallen, zullen ze krachtig gaan groeien.
Aromatische bondgenoten
Kruiden zijn de stille helden die bestuivers naar onze boerderij lokken en een smaakvolle toevoeging zijn aan onze culinaire avonturen. Onze toekomstplannen omvatten het maken en verkopen van jam en chutneys wanneer onze fruitbomen volledig productief zijn. Daarom hebben we een overvloed aan kruiden gezaaid. Helaas hadden we ook enkele ongewenste gasten in de vorm van plunderende konijnen. Ze knabbelden tijdens de zomer aan verschillende kruiden, zelfs aan kruiden die giftig voor hen zijn. Ik zal dieper ingaan op onze konijnenverhalen wanneer ik meer vertel over onze benadering van landbouw.
Aanplanten voor de toekomst
Ons werk is nog lang niet af. We verzorgen nu al jonge boompjes, zodat ze deze winter geplant kunnen worden. De zoektocht naar nieuwe bomen om ons bloeiende voedselbos te verrijken gaat door. 250 planten zijn immers nog maar het topje van de ijsberg. Ons doel is om de komende jaren elk hoekje en gaatje te vullen met bomen, struiken en kruiden, zodat er een volgroeide en bloeiende voedselbos-oase ontstaat. En we hopen die bomen samen met familie, vrienden en bezoekers te planten.